Video

Wetgeving

Het overgrote deel van de camera’s die in Nederland worden ingezet, valt niet onder de Gemeentewet omdat ze geen openbare plaats in de gaten houden, maar worden ingezet in het kader van bewaking en beveiliging op niet-openbare plaatsen. Denk daarbij aan de niet openbare plaatsen rond winkelcentra, op bedrijventerreinen of rondom het openbaar vervoer. Dergelijk ‘particulier’ cameratoezicht valt onder de Wet bescherming persoonsgegevens. De beelden die met dat soort camera’s worden verkregen kunnen overigens ook wel worden gebruikt door de politie voor opsporing van strafbare feiten, maar de camerasystemen worden aangelegd met een ander doel. Hierdoor is het ideaal om uw camerasysteem aan te sluiten bij een pariculiere centrale

Op de openbare weg en in openbare ruimten is iedereen zichtbaar. Niet alleen het feit dat je er bent, maar ook hoe je je gedraagt. Ook in het openbaar hebben burgers een bepaalde mate van privacy. De groeiende praktijk van het in beeld brengen van burgers door de inzet van cameratoezicht brengt daarin verandering. In internationale verdragen, zoals het Europese Verdrag voor de Rechten van de Mens (EVRM) en in de Nederlandse Grondwet is een aantal bepalingen opgenomen die het recht op respect voor het privé-leven van individuen regelen. In deze bepalingen, zoals bijvoorbeeld artikel 10 van de Grondwet, is vastgelegd dat voor het maken van een uitzondering op de eerbiediging van de persoonlijke levenssfeer wettelijke regelingen moeten worden opgesteld. In Nederland is hiertoe de Wet bescherming persoonsgegevens (Wbp) opgesteld. Daarnaast zijn er nog bepalingen over cameratoezicht opgenomen in de Gemeentewet en het Wetboek van Strafrecht.

Wbp en Cameratoezicht
De Wet bescherming persoonsgegevens (Wbp) dient de bescherming van persoonsgegevens. Een verzameling van losse foto's van personen in een oude schoenendoos of ingeplakt in een fotoalbum valt niet onder de reikwijdte van de Wbp. Wordt een fotoverzameling echter geordend volgens bepaalde criteria, zodat de personen die op de foto's staan makkelijker kunnen worden teruggevonden bij raadplegen van een aangelegd bestand, dan is de Wbp wel van toepassing.

Wat geldt voor foto's, geldt meer in het algemeen voor geluid- of beeldmateriaal dat wordt verwerkt. Het is hierbij niet relevant of het gaat om stilstaande of bewegende beelden. Het gaat telkens om geluid of beeld waaraan bepaalde informatie over een persoon kan worden ontleend. Zodra het materiaal op gestructureerde wijze toegankelijk is voor latere raadpleging, is de Wbp van toepassing. In het algemeen geldt dat analoge geluids- en beeldtechnieken buiten de reikwijdte van de Wbp vallen. Cameratoezicht met digitale technieken valt wel onder de Wbp en moet, tenzij vrijgesteld, gemeld worden bij het CBP. Maar altijd geldt dat er aan een aantal voorwaarden moet zijn voldaan, voordat cameratoezicht is toegestaan!

Techniek
De Wbp maakt een duidelijk onderscheid in de toegepaste techniek voor cameratoezicht. Wordt er gebruik gemaakt van analoge of digitale technieken bij cameratoezicht? Bij digitale technieken zijn er veel meer mogelijkheden voor het verwerken (elke handeling met persoonsgegevens gegevens van verzamelen tot vernietigen) van beeld- en geluidgegevens.

Analoge videotechniek
Bij analoge videotechniek worden via een videocamera beeld en geluid vastgelegd op een gegevensdrager, een videoband. Bij videobanden is sprake van opeenvolgende en chronologische beeldopslag. Het aanbrengen van een op systematische toegang gerichte structuur is uitsluitend mogelijk binnen deze beperking van beeldopslag. De beelden kunnen, indien geen aanvullende voorzieningen zijn getroffen, slechts worden teruggevonden door het in zijn geheel afspelen (terug- of vooruitspoelen) van een band. Dit is anders indien de video-opnamen via een bepaalde selectie worden gemaakt of als andere informatie wordt vastgelegd (mede) met het oog op het snel terugvinden van informatie. In het algemeen valt cameratoezicht met gebruikmaking van een analoge techniek buiten de reikwijdte van de Wbp.

Digitale videotechniek
Bij digitale videotechnieken wordt informatie, zowel beeld als geluid, opgeslagen op een medium van een computer, bijvoorbeeld een harde schijf. Beelden kunnen via verschillende zoekmogelijkheden snel worden teruggevonden en gepresenteerd. Afhankelijk van de gebruikte systeemfunctionaliteit kunnen allerlei bewerkingen van de informatie plaatsvinden. Dit betreft niet alleen het toegankelijk maken van de informatie, maar ook het wijzigen van de inhoud van de informatie (manipulatie van beelden). Met deze technieken is het dus mogelijk heel snel en vrij nauwkeurig beeld- en geluidvergelijking te maken tussen digitaal vastgelegde informatie en anonieme personen, waarmee hun identiteit kan worden vastgesteld. Digitaal videocameratoezicht valt onder de Wbp en moet, tenzij het hiervan uitdrukkelijk is vrijgesteld, gemeld worden bij het CBP.

Gegevensverwerkingen moeten vooraf gemeld worden bij het CBP, tenzij er een vrijstelling geldt. In de regel is cameratoezicht, dat ingezet wordt voor de beveiliging van personen, gebouwen, terreinen, zaken en productieprocessen, vrijgesteld van melden op grond van artikel 38 uit het Vrijstellingsbesluit. Voorwaarde is wel dat er gewerkt moet worden met duidelijk zichtbare camera's en dat er voldaan wordt aan de andere eisen die zowel artikel 38 Vrijstellingsbesluit als de Wbp stellen. Beelden mogen in de regel bijvoorbeeld niet langer dan 24 uur bewaard worden.

Bron CBP.